هيچ كس نمي گويد، فرماندار پيشين آران و بيدگل، خداي نكرده آدم بدي بود. بنده خدا، محمد فيروزي پور از دولتمردان ساده اي بود كه طي چند سالي كه در اين منطقه بود، آزارش به مورچه هم نرسيد. او معلم ساده اي در «بادرود» بود و به طوري كه گفته مي شود: براي پيروزي اصغر گرانمايه پور نماينده مجلس شوراي اسلامي تلاش زيادي كرد و چون آدم بدي هم نبود، به فرمانداري آران و بيدگل منصوب شد.
فيروزي پور، اواخر سال گذشته، از آران و بيدگل رفت و بهترين كاري كه مي توانستند برايش بكنند، اين بود كه او را به «افتخار بازنشستگي» نايل گردانند.
خدا خيرش بدهد، اگر آب انبار نرفت، كوزه‌اي هم نشكست! امّا آقاي سلگي كه پس از فيروزي پور، به عنوان نمايندة اول دولت در آران و بيدگل منصوب شده، از خانواده‌هاي اصيل و سرشناس استان همدان و بهتر بگوييم: نوة دختري شهيد مفتح – رحمت الله عليه – است.
گفته مي شود: او زودتر از بقيه كارمندان در اتاق كارش حاضر مي شود و به رتق و فتق امور مي پردازد.
سلگي با هيچ كس شوخي ندارد و رؤساي ادارات و كارمندان فرمانداري هم به اين نكته پي برده اند كه: دير رفتن سركار و يا هفته اي يكي دو روز «جيم شدن» در زمان صدارت اين فرماندار، كار آساني نيست. به عبارت ديگر، حسابي از او حساب مي برند!
فرماندار كه از فن بيان خوبي هم برخوردار است، در بيشتر جلسات اداري يا غير اداري، بخوبي پاسخگوي پرسش هاست و چون با هيچ كس رودربايستي ندارد، بايد دستورهايش بي كم و كاست اجرا شود.
چند روز پيش در نشستي كه با حضور عباسعلي منصوري نماينده مجلس و جمعي از معتمدان محلي در ساختمان آستانة محمد هلال (ع) برگزار بود، او به من گفت: «من نيامده ام اين جا كه فقط فرماندار باشم، بلكه آمده ام اگر كاري ازم ساخته است در خدمت اين مردم خوب، ساده، مؤمن و خداپرست باشم. آدم از خدمت كردن به اين جماعت واقعاً لذت مي برد»
فرماندار قبلي هم، گاهي سخناني بر زبان مي آورد. الله وكيلي آدم بدي به حساب نمي آمد، امّا شايد براي كار ديگري – مثلاً همان معلمي و ياد دادن الفبا به بچه ها – مناسب تر از پست فرمانداري بود.